Benutzer-Werkzeuge

Webseiten-Werkzeuge


elise_andresen-bunjes

Elise Andresen-Bunjes: De Steensopp

(irisk, portugeesk, oosteuropeesk un … nu ok oostfreesk van Elise. In DIESEL 84 natolesen)

Dat was to de Tied, as dat in Oostfreesland noch achtuntwintig Klosters geev. Do was eens Daags en Mönk to Foot van Klostermuhde na Ihlow unnerwegens.

Tegen Avend wurr he mööi un he harr Smacht. He kloppde an de Döör van en groten Buren-Plaats un froog, of he woll en Teller Melkbreei kriegen kunn. „Nee“, see de Buurinske, „uns Kohjen sünd güüst, wi hebbt kien Melk.“

„Hebb Ji denn woll en Stückje dröög Brood för mi?“, froog de Mönk wieder. „Nee“, see de Buurinske, „dat Koorn stunn slecht dit Jahr. Ik mutt sülvst tosehn, dat ik mien Volk satt krieg“, un wull hum de Döör vör d’ Nöös toslaan.

„Man Ji hebbt doch woll en Pott mit Water för mi, leve Frau, dat ik mi en Steensopp maken kann?“, see de Mönk un nohm en lüttje Flintsteen van d’ Grund. He dreihde de Steen in sien Hannen, bekeek hum van all Kanten un slickde mit sien Tung daaran, as wenn he pröven wull, of de woll smecken dee.

Do wurr de naterg Frau neeisgierig. Wenn man ut en Steen en Sopp koken kunn, denn wull se dat Rezept woll hebben un hör Maiden un Knechten dat vörsetten.

Un se leet de Mönk in d’ Köken an d’ Füür gahn. He leggde de Steen in en groot Pott mit Water, un as dat Water heet weer, nohm he en Sleev un probeerde. „Mmh”, see he, „dat is heel lecker, man en Lepel Smolt kunn ’t woll noch verdragen.“ Do langde hum de Buurinske en Pott mit Swienfett to.

„Nu smeckt dat“, see he, „blot en bietje laff is dat noch. Wenn daar en Spierke Solt bi weer, denn weer dat good.“ „Daaran sall ’t nich liggen“, see de Buurinske un haalde dat Soltfatt her. „Ja“, see de Mönk, „dat weer genau dat, wat fehlt hett. Wenn d’r nu noch ’n paar Kohlbladen bikomen deen, denn sull ’t woll allerbest smecken.“

Do leep se hannig in d’ Tuun un haalde en groot Buuskohlkopp. De Mönk snippelde de Bladen in de Pott un as de Kohl gaar weer, probeerde he noch maal un see: „Ja, nu is ’t nettakraat richtig, dat smeckt wunnerbaar. Blot en Stückje Wurst kunn d’r noch mehr Smaak an brengen!“ Un Ji köönt Jo dat ja al denken: De Buurinske gung na de Rökelkamer un broch hum en Mettwurst mit.

As de Mönk sien Sopp upeten harr un satt weer, nohm he de Steen ut de Pott, wusk hum of un stook hum in sien Taske. He bedankde sük, nohm sien Stock un mook sük weer up Padd.

Elise Andresen-Bunjes is geboren 1948 in Holtland bi Leer, na Jahren in Rotenbörg (Wümme) is se torügg in Oostfreesland un leevt nu in dat Huus van hör Grootmoder an d' Diek in Mitling-Mark. Se is Lidd van de Arbeitskreis ostfriesischer Autoren = Warkkoppel oostfreeske Schrieverslüü - daar is ok noch mehr to lesen over hör. Un se is LIdd bi de Schrieverkring Weser-Eems. Se schrifft hoogdüütse Krimis, plattdüütse Geschichten, Gedichten un Märken. (Un hett 'n Utbillen as Märkenvertellerske!) Hör Texten stahn in 'n Rieg Anthologien un in DIESEL. Un upstünns, in d' Maimaant 2014 kummt dat Book „Wenn der Weinhändler kommt“ bi de LEDA Verlag in Leer rut, mit Kriminaltexten, de all in Leer spölen. Daar is se ok mit in.

elise_andresen-bunjes.txt · Zuletzt geändert: 2014/03/17 19:58 von chdirks

Seiten-Werkzeuge