Nu is ‘t so wied. DIESEL hett dat Book “Olldagsland” rutbrocht, mit de Gedichten van Gerd Constapel ut Leer-Loga. Tweemaal hett he mien sien Texten de benöömde Freudenthal-Pries wunnen. Un um dat sien Gedichten smaals neet futt to begriepen sünd bi ‘t eerste Lesen, un Gerd Constapel bruukt geern moje olle Woorden, daarum sünd de all ok oversett un stahn düüts un platt tegennanner.
Dat Book köst 9,80 € un is to kriegen in de gode Bookhannel, bi DIESEL, bi Constapel un ok bi www.plattschapp.de
Novembermaant, dat is ok de Karkhoffsmaant. Dook /Daak liggt over ‘t Land, word froh düüster un ‘t all klamm. Passt daar neet best dat Gedicht van Hilde Frauke Wichmann-Steen, dat as all uns Gedichten ok to natolesen is in dat Book “De 100 mooiste oostfreeske plattdüütse Gedichten”, rutkomen bi DIESEL. (diesel@diesel-online.de).
Dat Gedicht van disse Maant is ok weer besproken in dat Bladd “Ostfriesland-Magazin” bi Soltau-Kurier, Nörden.
Hilde Frauke Wichmann-Steen
Tut ench Amun
Bün lang al
dood
un doch
ok neet.
Ji menen
mien Ogen sünd sloten?
Sünd se
un ok neet.
Se sehn
de Mensken
de Tieden
wat d’r was
un wat d’r kummt.
Ji menen
mien Mund is sloten?
Is he
un ok neet.
Un daarum hört:
Ik weet
daar van en Book
steiht in
schreven
all Jo Doon
un Laten.
Un daarum
segg ik Jo
wat ik lang al
vördeem weet:
Ji sölen
Goods doon
up de Eer!
Dat alleen
sall geböhren!
Kiekt mi an:
Gold
nix as Gold
mien Gesicht
mien Kledaasje
Gold
up de Eer
Gold
in de Eer
kien Begünn
un kien Enn.
Meent
is aver dat:
Söökt dat Gold
in Jo Harten!
Ik see ‘t
al eenmaal:
Ji sölen
eenzig blot
Goods doon up de Welt!
Dann leven Ji
of starven
so
as ik dood bün
un bün ‘t
ok neet.
För ‘t 5. Maal komen plattdüütse Schrievers ut heel Noord-Düütsland an de Saterdag vör Moderdag in Mölln binanner. De hele Dag gifft dat plattdüütse Texten zo hören. C.H.Dirks hollt to Begünn ‘n Vördrag over de Schrievwies van Platt. ‘n wunnerbaar Thema ok to ‘n Strieden…
mehr: zfn@zfn-ratzeburg
Gerd Constapel: Raakwark
Sien Grootvader Reint Reints, un Reiner,
Sien Vader: De een so fix as de anner.
Elk hett en Stee bi VW.
He sülvst heet van René.
René mit en Streek up dat „e”
(So as en Mester hum see).
Hip Hop finnt he okay
Un de Rappers van „MTV Twee”.
Van ‘t Leren hollt he nix,
Van Mesters noch minner.
He meent, elk sücht, wo cool he is,
Nett so cool as de Rappers
Van „MTV Twee“. Ok he
Kummt mit hunnert Woorden torecht
Bi ‘t Proten. Bedröövt* is ‘t mit ‘t Schrieven.
Un dat he ‘t Reken neet kann,
Is de Mester sien Schüld.
Dat is dat, wat René daarto meent.
En Lehrstee is Raakwark.
Sien Vaders Fründ Achmed hett hum
Nu in sien Grööngoodwinkel
Un lehrt hum bi Tieden dat Reken,
So wied, as dat mutt un
Sodraa René Tied hett
Tüsken Töönbank un „MTV Twee“.
*) bedröövt = kümmerlich
*) Raakwark = Glückssache
Ok dit Gedicht steiht in dat Book
„De 100 moiste oostfreeske plattdüütse Gedichten“.
Rutgeven van Carl-Heinz Dirks, Diesel-Verlag 2008.
Gerd Constapel hett al tweemaal de Freudenthal-Pries kregen,
disse Pries tellt al wat in de plattdüütse Literatur.
Dit Gedicht “Raakwark” word interpreteert in de Märt-Utgave van dat Ostfriesland-Magazin, SKN, Nörden.
Siever-Johanna Meyer-Abich: Bi ‘t Luntjen
Ik hebb vandaag an ‘t Luntjen west,
o Jung, dat was di ‘n Pläseer!
Möör Tacken, dröög Struukwark, oll Wuddels un Holt
un wat d’r an Strunt noch weer.
Un de Wind, de joog mi de Bladen tohoop,
un de puusde de Flammen in d’ Lücht.
Un dat knitter un gleu un sung so moi -
ut mien Bost kwamm ‘n depe Sücht.
„Du harrst doch vanmörgens so ‘n lepe Verdreet,
de smiet man noch baben in t Füür!“
Eerst grummel dat in mien Hart, man ik dee ‘t,
en Arm vull un noch een… över ‘t Stüür.
Mien Tuun, de wurr schoon, un mien Hart, dat wurr licht,
ik stunn mit de Förk in de Hann’n,
un de Flamm greep vull Bliedskupp haast in mien Busk.
„Schei ut!“, see ‘k, „maak hier nix togang!“
Wi hebb’n noch ‘n Sett spöölt, de Flammen un ik,
um uns to streek de ieverge Wind.
Wi dreen, wi hören vandaag woll tosaam’n,
doch ik, un weer blied as en Kind.
Mit leverla kweem de düüstere Nacht,
un de Wind reep: „Nacht, ik koom futt!“
Un de Flammen wurr’n still – nett as mien Hart –
‘t is wahr, elker Füür brannt ‘nmaal ut.
Siever Johanna Meyer-Abich *1895, + 1932, was de Dochter van Jan Berghaus. As Schrieverske hett se vööl Ansehn hatt dör de Romanen “Foelke Kampana” (de “quade Foelke”) un “Forsetesland” waar ‘t um Helgoland geiht.
Disse Text steiht ok in de neeiste Utgave van DIESEL, dat oostfreeske Bladd, 71.
Anfragen bi andreas.gerdes@diesel-online.de