Johann Voß
mullen fangen
Jan steiht to luurn
spaa in d’ eer
een hand an d’ spaa
de anner in de büxentaske
smitt he up
of smitt he nee up?
se hebben hör tieden
‘smörgens um halv veer
vörmiddags um halv negen un halv elven
denn namiddags noch ‘n maal um halv dree
daar röögt sük wat!
nee, doch neet
de düüvhenker brengt de hele tuun up unstee
in d’ mollacker geiht ‘t an besten
in ‘t gras is ‘t al slechter
man nu is ‘t so wied
tosteken van achtern
hooghalen un gau een vör de kopp
dat was ‘t
de deit keen undöög mehr
waarhen daarmit?
man so up d’ messfolt smieten
vörher, in de schofel tieden
as dat ok so vööl arbeidslosen gaff
nee, do wurr nix wegsmeten
do stunnen de mannlüü
um halv veer up d’ acker
un wenn de hahn för ‘t eerste maal kraihen dee
harren se al ‘n stück of fiev kold maakt
de wurm utnohmen
un dat fell up ‘n bredd spiekert to drögen
in Emden gaff dat Jöden
daar kreegst för ‘t stück ‘n mark
dat was do ‘n heel bült geld
mullen gifft dat vandaag bi uns immer noch
un arbeidslosen ok
man Jöden?
Ok dit Gedicht steiht in dat Book “De 100 moiste oostfreeske plattdüütse GEdichten”, DIESEL Verlag 2008. Un en Interpretation is natolesen in de Tiedschrift Ostfriesland-Magazin, SKN Nörden.

