Nu is ‘t so wied. DIESEL hett dat Book “Olldagsland” rutbrocht, mit de Gedichten van Gerd Constapel ut Leer-Loga. Tweemaal hett he mien sien Texten de benöömde Freudenthal-Pries wunnen. Un um dat sien Gedichten smaals neet futt to begriepen sünd bi ‘t eerste Lesen, un Gerd Constapel bruukt geern moje olle Woorden, daarum sünd de all ok oversett un stahn düüts un platt tegennanner.
Dat Book köst 9,80 € un is to kriegen in de gode Bookhannel, bi DIESEL, bi Constapel un ok bi www.plattschapp.de
Novembermaant, dat is ok de Karkhoffsmaant. Dook /Daak liggt over ‘t Land, word froh düüster un ‘t all klamm. Passt daar neet best dat Gedicht van Hilde Frauke Wichmann-Steen, dat as all uns Gedichten ok to natolesen is in dat Book “De 100 mooiste oostfreeske plattdüütse Gedichten”, rutkomen bi DIESEL. (diesel@diesel-online.de).
Dat Gedicht van disse Maant is ok weer besproken in dat Bladd “Ostfriesland-Magazin” bi Soltau-Kurier, Nörden.
Hilde Frauke Wichmann-Steen
Tut ench Amun
Bün lang al
dood
un doch
ok neet.
Ji menen
mien Ogen sünd sloten?
Sünd se
un ok neet.
Se sehn
de Mensken
de Tieden
wat d’r was
un wat d’r kummt.
Ji menen
mien Mund is sloten?
Is he
un ok neet.
Un daarum hört:
Ik weet
daar van en Book
steiht in
schreven
all Jo Doon
un Laten.
Un daarum
segg ik Jo
wat ik lang al
vördeem weet:
Ji sölen
Goods doon
up de Eer!
Dat alleen
sall geböhren!
Kiekt mi an:
Gold
nix as Gold
mien Gesicht
mien Kledaasje
Gold
up de Eer
Gold
in de Eer
kien Begünn
un kien Enn.
Meent
is aver dat:
Söökt dat Gold
in Jo Harten!
Ik see ‘t
al eenmaal:
Ji sölen
eenzig blot
Goods doon up de Welt!
Dann leven Ji
of starven
so
as ik dood bün
un bün ‘t
ok neet.
Egenlik hett Elisabeth Pollmann dat wall verdeent. Se was in de Septembermaant 100 worden. ‘n RIege Boken hett se maakt, hel vööl kennen “Dat Hamerke”. Daar steiht ok dat Titelgedicht in, dat wi nu hier brengen, un vööl Pläseer d’r mit!
Elisabeth Pollmann
Dat Hamerke
Ik weet en lüttje Hamerke,
Dat kloppt för sük alleen.
Dat wohnt in ‘n rode Kamerke,
Man nüms kriggt dat to sehn.
Kummt bi hum ins in ‘t Kamerke
Vööl Arger un Verdreet,
Dann sluurt so swaar dat Hamerke,
As harr ‘t keen Rüümte neet.
Man kickt daar Bliedskupp in un Freid,
Dann puckert ‘t wunnerlik.
Dann is ‘t, as wenn dat wasst un greit,
So heel ofsünnerlik.
Ik weet en lüttje Hamerke,
Dat kloppt, as Gott dat will.
Un enes Daags is ‘t Kamerke
Utwohnt un – muuskestill.
Ok dit Gedicht steiht bi “De 100 moiste oostfreeske plattdüütse Gedichten”, rutgeven van C.H.Dirks in de Diesel-Verlag.
Dat is heel eenfach, wat wi daar nehmen: En Gedicht van Gertrud Cramer, de Frau kann schrieven, un se hett dat verdeent: Se word 85. Ok hör Gedicht steiht in dat Book “De 100 moiste oostfreeske plattdüütse Gedichten”, rutkomen bi DIESEL. Un en anner Gedicht is (mit Verklaren, dat heet: Interpretation) in dat Septemberheft van
OMa. OMa is dat Ostfriesland-Magazin, bi Vlg. Soltau-Kurier, Norden.
Gertrud Cramer
Vandaag
bün ik
rein ut de Kedd
hebb slapen
as en Rött in ‘t Nüst
un dröömt
de Nacht was
so arig* moi
un as
up Feren leep ik
dör dat Gras
so week un gröön
ik harr nix an
de Wind was still
un denn
de Hemel
glinsterblank
un dörsichtig as Glas
ik hebb mi
neet ‘nmaal scheneert
daar was ja nüms
de mi bekeek
de Keerl in ‘n Maan blot
spinnefippsig bleek
he sleek
to tüütjefleiten*
vör mi up
ik doch
ik was en Wicht
noch jung
un in de Wilgenboom
en Vögel sung
so zart
so sacht
*) arig = eigenartig, fremd, seltsam, wunderlich
*) tüütjefleiten = locken
Elke Maant en mooi oostfreeske Gedicht – un för de August hebben wi dat „Wegenleed“ van Willrath Dreesen utsöcht. Dreesen was ehrder en hooddüütse Schriever, man hett ok plattdüütse Texten schreven, un he hett in de Tied na de 2. Weltkrieg en Oostfreeske Schrieverkring in Gang brocht, tosamen mit Bruno Loets un annern. Leevt hett W. Dreesen van 1878, waar he geboren is in Nörden, bit 14.08.1950 Langeoog – daar hett he Kurdirektor west.
Wegenleed
Slaap, mien Kind, de Watermann
Kummt al ut de Sielen.
Buten swemmt he lang un blank,
Buten in de Prielen.
Buten is sien Bedd so kold
Un sien Huus so apen*.
Warme Minskenkinnerkes
Sallen bi hum slapen.
Well noch waakt un well noch snackt,
Swemmt bold in de Prielen. –
Slaap, mien Leev, de Watermann
Bullert in de Sielen.
*) apen = open (Nörder Platt)
’t gifft mehr van sükse Wegenlieders in Oostfreesland, de toeerst sop leev un frünnelk d’r her komen, man de Kinner ok bang maken kunnen…
Ok dit Gedicht steiht in dat Book „De 100 moiste oostfreeske plattdüütse Gedichten“, rutgeven van Carl-Heinz Dirks, rutkomen 2008 bi DIESEL.
Un well noch mehr weten will, de kann all twee Maant in ’t Ostfriesland-Magazin lesen, wo Dirks en Gedicht un sien Achtergrund verklaart.