Ja, so is dat. Siet Jahren al. In de Septembermaant kummt dat plattdüütse Leven weer in Gang. Ferientied vörbi, nu is weer Tied för Theater, Schrieverswarkstejen, Plattproten, Musik hören.
In >> Bevensen komen de Plattfrünnen ut heel Düütsland binanner, de Priesdrager van de Freudenthalpries word ehrt, un de DIESEL 73 kummt to rechte TIed – in d’ Augustmaant al — rut.
Elke Maant en mooi oostfreeske Gedicht – un för de August hebben wi dat „Wegenleed“ van Willrath Dreesen utsöcht. Dreesen was ehrder en hooddüütse Schriever, man hett ok plattdüütse Texten schreven, un he hett in de Tied na de 2. Weltkrieg en Oostfreeske Schrieverkring in Gang brocht, tosamen mit Bruno Loets un annern. Leevt hett W. Dreesen van 1878, waar he geboren is in Nörden, bit 14.08.1950 Langeoog – daar hett he Kurdirektor west.
Wegenleed
Slaap, mien Kind, de Watermann
Kummt al ut de Sielen.
Buten swemmt he lang un blank,
Buten in de Prielen.
Buten is sien Bedd so kold
Un sien Huus so apen*.
Warme Minskenkinnerkes
Sallen bi hum slapen.
Well noch waakt un well noch snackt,
Swemmt bold in de Prielen. –
Slaap, mien Leev, de Watermann
Bullert in de Sielen.
*) apen = open (Nörder Platt)
’t gifft mehr van sükse Wegenlieders in Oostfreesland, de toeerst sop leev un frünnelk d’r her komen, man de Kinner ok bang maken kunnen…
Ok dit Gedicht steiht in dat Book „De 100 moiste oostfreeske plattdüütse Gedichten“, rutgeven van Carl-Heinz Dirks, rutkomen 2008 bi DIESEL.
Un well noch mehr weten will, de kann all twee Maant in ’t Ostfriesland-Magazin lesen, wo Dirks en Gedicht un sien Achtergrund verklaart.