Arend Dreesen
De Brummer
‘n Brummer brummelt: s–s–sum!
Um uns Jung sien Nöös herum.
S–s–sum.
Golden Sünnschien in de Stuuv.
Wat is söter as ‘n Druuv?
Söter noch as Hönnigstuut
Is uns Jung sien Babbelsnuut.
S–s–sum.
Brummer brummelt: brum–brum–brum–
All um Jung sien Nöös herum.
Brummer! Wullt du Hönnig nippen
Van uns Jung sien krallrood Lippen?
Kumm hum blot neet all to nah!
Drummel du! Dat ‘k di neet slaa!
S–s–sum.
Brummst mi hum to d’ Slaap herut,
Riet ik di dien Summers ut.
S–s–sum.
Wacht ins, wacht! Ik mutt di griepen.
Höörst du woll uns Hans al piepen?
S–s–sum.
Hans, uns Knaarje*, hett geel Feern,
Frett jüüst swarte Brummers geern.
S–s–s– –sum–m!
Brumm du man in de Runn!
Ksch! – – – – –– – – du Brummherum!
– – – – – – – – – –
So – nu slaap, mien Babbelsnuut!
Brummer floog to ‘t Fenster rut:
S–s–sum!!
Is dat neet ‘n moi Gedicht? Lett heel modern, man is schreven van Arend Dreesen, un de hett leevt van 1883 bit 1928. Dit Gedicht un mehr van hum in: De 100 moiste oostfreeske plattdüütse Gedichten. Bi DIESEL 2008.