Gedicht van de Maant: Mai
Elke Maant brengen wi hier een van de 100 moiste oostfreeske plattdüütse Gedichten (ut dat Book mit de sülvige Titel, rutgeven van DIESEL). För de Maimaant hebben wi utsöcht:
Fooke Hoissen Müller

Blöömkes, staht mi bi!

Süh, süh, wat sünd de Krüüsbejen gröön! –
Sneeiklockje ok! – Dat stellt sük up d’ Töhn,
Kickt över ’t Gras un nickt sien Nahber to:
Man driest, man driest! Dat is nich mehr to froh!

Dat was en Winter! – Nu, de Sneei, de smullt.
’t nimmt all en Enn hier, hebben wi man Geduld.
Dör kolt un warm, dör düüster un dör hell
Löppt ja de Tied mit uns gelieke fell.

Büst du d’r ok al, mien Viöölken blau? –
Wullt du, tofreden mit dien Drüppke Dau,
Un ungelohnt, getreden unner Fööt,
De Lücht weer füllen mit dien Adem sööt?

Un mien Marleevken, du vertogen Kind,
Wullt du ok weer, so stolt un koltgesinnt,
Dien Süsterkes van ’t Beet verdrängen all?
Et gifft en Spaa noch! Hoogmood kummt to Fall.

Un du, mien Roosje, wullt du mi ok weer,
Wenn ik di soontjen* will, de Lippe steken? –
’k hebb wat to doon hatt, um di uptoqueken.
So danken Minsken, – man nich Blööm, nich Deer.

Man ji, mien Lilien, will ji, rein un witt
Ut Moor un Klei weer klimmen hoog in ’t Lecht?
Al mennig Fründ hebb ’k in de Eerde leggt,
Un ’t düürt nich lang, denn ligg un slaap ik mit.

Of denn woll ’n Maimaant all, wat liggt un slöppt,
To siener Tied in Lecht un Leven röppt? –
Hebb ’k denn woll di ok weer? – un di? – un di?
Ik glööv ’t! Un twievel ik, Blöömkes, staht mi bi!

*) soontjen = küssen