Johannes Diekhoff: Dook! Seedook!
Dat stunn 3: 1 för uns Lü. Un de van TURA weren siet de Begünn van de tweede Halvtied blot noch mit teihn Mann. Hör Nummer 8, en Spöler enerwaarns ut Afrika, de in en Ültjefabrik arbeiden deit, hett de Schiedsrichter anrempelt. Dor sach he rood för. Man he is nich in de Kabin gahn. He stunn denn tegen de Trainer van TURA (- Turn-un Rasensportvereen – ), weihde mit beide Arms, drückde denn so en Soort Maskottje an sien Mund, full denn daal up sien Knejen un reep wat in de Wulken. Dat hebb ik good sehn! Noch 8 Menüten to spölen. Wat sull dor noch woll Groots geböhren! Noch 8 Menüten bi 3:1 för uns Lü.
De Fans van uns bölkden stüttig as Mallen: „ Tura! Tura! Nix mit hurra!“
Noch en Eckball för uns. Man de is nich mehr utföhrt worden. Warum?
Ja, warum! Dat will ‘k di vertellen: Hexeree un Blaufarven is d’r nix tegen, mien Jung!
Tomaal Seedook! Griesegrau kwamm de ankrupen. Un harr bi null-komma-nix – dat hele Spöölfeld in un weihde sünner Geluud van Noorden na Süden.
Mann, un blot noch 8 Menüten! De Schiedsrichter hett dat Spööl unnerbroken. Kunnst haast nich wieder kieken as teihn Meter. Nu weer dat nix mehr mit „ Tura!Tura! Nich mit hurra!“
Dat klung, as harr elk, de wat hören leet, en Packje Watte vör de Mund. Van uns Vörstand sall een heel hannig in Nörden anropen hebben. Dat kunn ja wesen, dat dat dor al weer heller weer. Man fleitepiepen! As later bekannt wurr, was dat vull Seedook van Noordirland al her, un nu leep – as man gewahr wurr – ok dat Ollnbörgerland al vull.
Elk sach dat in: Dat Spööl kunn nich weer anfleit worden.
Un wo nu an? Neei ansetten dat Wark? Un denn Tura mit teihn Mann, un denn bi 3:1 för uns un noch even acht Menüten? Hett dat sowat al ‘nmaal geven? Tura um 8 Menüten anreisen un uplopen laten? Of könen de anerkennen, dat se 3:1 verloren hebben un doch gien Kans harren, noch to winnen?
Mit blot teihn Mann un denn noch man even 8 Menüten?
Nee, de hebben al weten laten, dat dat nu na de Statuten gahn muss. Na de Statuten van de DFB, de Düütse Football-Bund. Dat mutt neei ansett worden, dat Spööl? Bi 0:0 anfangen? Un Tura denn weer mit elv Mann, so as weer nix west un nix geböhrt? Tura, de mit 1:3 achterup legen hebben bit 8 Menüten vör dat Enne? Sall dat gerecht, sall dat fair wesen?
Ik hebb bi uns Vörsitter anropen. Dat leet mi gien Ruh. Un wat he seggt hett, wullt du
weten?
„Statuten? Statuten?“, hett he seggt, „de sünd för sükse Gefallen van Naturkatastrophen heel <nebulös>, heel <nebulös>!“
O Mann, ik bün bastend vör Neeisgier, wo dat nu woll wiedergeiht!
Na disse Seedook un bi de nebulöse Statuten!
Weetst du Raad?
>>
Manfred Briese: Swarte Autos
Dook
Treckt Dodenlaken
Dwars
Over de Autobahn
De nett even
Mit de Steerns
Daar boven dröömden
Maakt he blind
He hett Pläseer
An vööl Malör
Rievt sük de Hannen
Wenn d’r eenfack
Stahn blifft
Wenn he
Bi de Vörmann
Achtern up de Huukje sitt
Blöderg Koppen
Mag he lieden
Lett dat blaue Lucht
Neet dör
Is keen Fründ
Van de Gendarms
Nee he steiht
Up swarte Autos
Achter d’ Schiev
Scherbellenskoppen
Un in swarte Kleer
>>>
Helga Hürkamp: Blubbern Deep
Erlkönig jachtert mit Sweep un Kroon,
backt nattklamm dicht dat depe Moor
mitgriesgriese Nevelflocken.
De Frau so spaddlahm, schuddert,
fingert, frantert, tattert, trieselt,
nich Pahl noch Stubben, wor Hollfast.
Unnern Foot blot kwabbeln, wabbeln,
zappken, zisken, sacken, sugen,
rundum dichtmengelt Gebrau ut Dook.
Angstig spökeln, glippsken, grabbeln,
ropen, kriesken, hiemen na Aam,
puddeln in Swemmqueckenflechten.
Sluken, spöttern, gurgeln, drüspeln,
sacken in ‘t grundloos blubbern Deep,
Moddergrafft, gröönbruun – swart.
