Dat sünd nu van d’ Harvst al so’n lüttje sesstig Jahr her – oll Weertsmann de Boer leevde noch – do satten daar in Ditzumer Verlaat so ‘n sess , söven Burenjungsbinanner un snackden klook.

“Also, du wullt na de Krummhörn, mien leve Fokko, um di daar de Wichter to bekieken un di daar en Wiev hertohalen”, see Jelto Mansholt, “Kiek di doch eerst ‘n maal bi uns de nahste Wichterbestand an, of daar för di nix tüsken is.Daar is Elsina F…, Remke L…, Martina H…, Theda B…, Bauke…, un – wo de anner Wichter all heten. Wat wullt du mehr? Moi sünn s’ all mitnanner, un … Warum in die Ferne schweifen, / wenn das Gute liegt so nah? -’n Keerl as du, mit twee egen Plaatsen un en Vaatje* gollen Pistolen* daarto, de bruukt sük, um en Wiev to kriegen, neet ‘n maal de Stevelsohl fuul to maken.”

“Ja”, see Fokko, “daar hest du amenne wall recht, mien Jung, man ik hebb mi dat nu eenmaal in de Kopp sett: En Krummhörner Wicht will ‘k hebben, mag ‘t bugen of breken. Disse Melk- un Karmelksoggeggeree* – de hebb ‘k nu maal satt, ik will en Wiev ut de Koornkuntrei*; daar sitt ‘n heel anner Sween un Swier* in, as de Peerdekopers seggen.

“So, so”, see Jelto Mansholt, “dat ‘s nu elk na sien Möög!* – Man wenn du d’r so over denkst – dann man jüh! Nett so good as anneer Buren sük van d’ Ollenbörger Markt Fohlen un Enterfohlen halen, Kohjen van Holland un Swienen ut England un Schottland betrecken, kannst du di ‘n Wicht ut de Koornkuntrei, ut de Krummhörn, besörgen.”

“Hebb ‘k di al ‘nmaal de Geschicht van de söven Katten vertellt, Fokko?”, see daarup oll Mester Smidt ut Ditzem, de daar ok bi satt. “Nee, Mester”, see Fokko, “man wenn Se mi ‘n Pläseer maken willen, doon Se ‘t nu.”

“Heel geern, mien Jung, hör to. En Fründ van mi, ok en Schoolmester, harr ‘n heel moje Meesteree, un in sien Meesteree en heel Bült Musen un Rötten – man geen Katt. De Musen un Rötten gungen hör Dingen unbannig an, sneden mien leve Fründ hier en Rock, daar ‘n Kamsool* kött, fratten hier hum de Botter, daar de Tuffels an, körtum, se danzden mien leve Mester-Ohm un sien Frau reinweg up de Nöse herum, as ‘n wall to seggen pleegt. Do see mien Fründ eens Dags maal an sien Amtsbröör: Domnee*, Ji hebben söven Katten! Wull Ji wall so good wesen un geven mi een daarvan? – Man wat ‘k seggen wull, ‘t mutt een van de besten wesen. Ja, see do de olle Domnee, un smüüsterlachde, dat ‘s licht seggt, man… daar ‘s geen beste bi.”

“Soo, mien leve Fokko”, see dann Geerd Heyen, “is dat ok mit de Wichter; dat ‘s all een tout Memme*: in Rheiderland, Overledingerland un in all anner Land. Daar is nargens en beste bi. ‘t gifft ja Utnahmen, Fokko – so as dien Moor un mien Moor, as se noch jung wassen, so as dien Süsters – man… ‘t sünd witte Rauken*, segg ik di.”

“Bang maken helpt neet”, see Fokko – “nu doo ‘k eerst recht.” Un he dee ‘t!? Tominnst dee he so, as wenn he ‘t doon wull! – De anner Mörgen fohr he mit de Bulle* van Ditzem na Petjem, de DIel langs na Emden, un namm Quarteer in ‘t Herenlogement, un van daarut de anner Mörgen mit ‘t Loogschipp* na Manslagt, waar en Nichten-Vedder-Kind van sien Grootmoder wohnde…

* Vaatje = altes Maß, Gefäß mit 9 Liter Inhalt
* gollen Pistolen = alte Währung in Ostfriesland, Golmünzen
* Karmelksoggeree = Aufzucht mit Buttermilchbrei – soggern = sögen = saugen
* Kuntrei = Gegend
* Sween un Swier = Schwung, Schneid
* Kamsool= Weste
* Domnee = Geistlicher, Prediger, Pastor
* korrekt: toute même chose (frz.) immer dasselbe
* Rauken = Raven
* Bulle = Fährschiff
* Loogschipp = Dorfschiff

Jacob Jacobs stammt ut Upleward, hett later bi de Post warkt in Hannover.
As Schriever nöömt he sük maal “en Krummhörner Kind”, maal “Oberpostsekretär Jacobs”. Dat Vertellsel geiht noch ‘n heel Sett wieder. ‘t steiht in dat Book “Plattdüütse Vertellsels. 2. Heft”. — Signatur in de Bibliothek van de Oostfreeske Landskupp: X 26388.
In de Schrievwies van vandaag brocht dör chd

Disse Text steiht in de DIESEL 60 van Sömmer 2007.
To bestellen bi andreas .gerdes5 (at) ewetel.net